این در حالی است كه بر اساس قانون واردات ماشین‌آلات لیتوگرافی، مصوبه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، عمر دستگاه‌‌‌های لیتوگرافی كه به وارد كشور می‌شوند، نباید زیر دو سال و دستگاه‌های كنونی نیز نباید زیر مدل 2007 باشند. در این مدت دفتر امور چاپ وزارت ارشاد باید نظارت دقیق‌تری بر ورود این دستگاه‌ها داشته باشد تا در حق اصناف اجحاف نشود. لیتوگرافان نسبت به چاپخانه‌داران از نظر تجهیزات و ماشین‌آلات چاپ به‌روزترند و در حوزه پیش از چاپ نیز به میزان كافی سرمایه‌گذاری شده است در حالی كه دستگاه‌های لیتوگرافی مدرن بیش از نیاز حوزه لیتوگرافی در كشور وجود دارد، این كار برای اعضا توجیه اقتصادی ندارد و در این میان ورود ماشین‌آلات دست دوم، صدمات بسیاری به چاپخانه‌داران و لیتوگرافان وارد می‌كند. روند خرید ماشین‌آلات دست دوم كه به تازگی در میان لیتوگرافان و اهل چاپ رواج پیدا كرده، نوعی بازار ناسالم به وجود آورده است، به طوری كه یك دستگاه نو‌ كه 200 میلیون تومان قیمت دارد، برخی‌ها دست دوم آن را با 50 میلیون تومان خریداری می‌كنند و طبیعتا این تفاوت در قیمت نهایی كار تاثیر دارد. این قیمت شكنی‌ها به مرور زمان موجب وارد آمدن لطمات اقتصادی جدی به سرمایه‌گذاران واقعی و لیتوگرافان پیشكسوت می‌شود و در این میان مشتریانی كه به دنبال بهای كمترند و توجه چندانی به كیفیت ندارند، این آثار را با اینكه كیفیت پایینی دارند، به دلیل بهای نازلشان سفارش می‌دهند. در این میان می‌توان پیشنهاد داد كه لیتوگرافان به صورت مجتمع‌های چاپی در كنار یكدیگر تجمیع شوند، زیرا معتقدم این كار تنها راهكار نجات لیتوگرافان از وضعیت موجود این است، زیرا می‌توانند فعالیت‌های خود را در حوزه چاپ متمركز كنند تا آسیب كمتری به آنان وارد شود. سرمایه‌گذاری در بخش صحافی نیز یكی دیگر از راهكارهای تقویت لیتوگرافانی است كه به مرور زمان دچار افت كار شده‌اند